Inleiding
In het nieuwe seizoen hebben we als gemeente weer een nieuw thema waar we met elkaar over zullen spreken. Het thema is de kerk. Hiervoor is een schets beschikbaar. De schets is van ds. A. de Snoo uit Leiden.
Schets
Zoals alle gemeenteschetsen bestaat ook deze uit drie aparte schetsen voor de drie leeftijdsgroepen. Die drie schetsen sluiten goed op elkaar aan en bieden voldoende stof voor het gemeentebrede gesprek. Duidelijk komt steeds naar voren dat de kerk er uiteindelijk niet voor mij is, niet voor de wereld, maar voor Hem. Christus zet Zich in voor zijn kerk, Hij vraagt van ons ook liefde voor zijn kerk.
- De eerste schets is bestemd voor de jeugd van 12-16 jaar. Daarin wordt het ‘samen’ benadrukt: in de kerk leef je samen, luister je samen, en bid en getuig je samen. Oftewel: de kerk is als een lichaam; waarom ga je naar de kerk?; waarom hoor je bij déze kerk?
- In de tweede schets, die voor de jeugd 16+, staat het belijden en beleven centraal: je hoort bij Hem, en bij zijn volk; wanneer ben je nu echt kerk?
- De schets voor de volwassenen heeft als onderwerp: de kerk als geschenk. Daarin gaat het over onze dankbaarheid, onze liefde en onze trouw. Voor zaken als verschillen in de kerk, verschillende kerken, onttrekking wordt de aandacht gevraagd.
Al met al een heel complete gemeenteschets over een actueel onderwerp!
Uitleg thema
De kerk, dat ben je zelf.
De kerk, dat zijn wij samen.
Zou het daardoor komen dat we er allemaal wel een mening over hebben?
En er vrij makkelijk van alles over zeggen?
Wie heeft er nu geen mening over de kerk:
- bij ons zijn we gewend om …
- ik ben er heel blij mee dat dat gebeurt!
- waarom gaat het hier toch zo stroef?
- we geloven toch niet in de kérk…?
Of het nu over kerk en kerkkeus gaat,
over de vormgeving van de erediensten,
over verschillen tussen kerken of eenheid van kerken,
je kunt in boek en blad, in gesprekken een veelheid aan visies horen.
Ik hoop dat wij het er van harte over eens zijn
dat in gesprekken over de kerk één stem vooral niet mag ontbreken:
die van de Heer van de kerk zelf.
Want de kerk is er uiteindelijk niet voor mij.
Of voor de wereld.
Maar voor Hém.
In Efeziërs 5 gaat het over de kerk als bruid van Christus.
Over zijn verlangen om haar straks ‘zonder vlek of rimpel, heilig en zuiver’
in zijn glorie te doen delen.
Daar kijkt Hij naar uit.
Daar zet Hij Zich vandaag voor in.
Vol liefde en toewijding.
Het vraagt van mij ook op mijn beurt
ogen van liefde
handen van liefde
een mond van liefde
als ik naar de kerk kijk,
m’n plek in de kerk inneem
of wat ook maar zeg over de kerk.